Park Strzelecki

Park Strzelecki w Tarnowie został założony w 1866 roku na północnych, podmokłych peryferiach miasta. Autorem założenia ogrodowego był Antoni Schmidt, ogrodnik z Krosna, który przez kilka lat pracował w Tarnowie. Park powstał na terenie Zawala, zwanego także Kantorówką, i obejmował obszar ponad 7 hektarów. 

Został otoczony żywopłotem i podzielony na część spacerową, przeznaczoną dla mieszkańców, oraz część gospodarczą, w której znajdowały się ogród warzywny i sad z drzewami ozdobnymi oraz owocowymi. Istotnym elementem parku była strzelnica należąca do Towarzystwa Strzeleckiego, od której wzięła się późniejsza nazwa Parku Strzeleckiego. Układ przestrzenny parku dostosowano do ukształtowania terenu i otaczających ulic, tworząc jedno z najważniejszych XIX-wiecznych założeń zieleni miejskiej w Tarnowie. Ostatnie większe prace, które ustaliły ostateczny jego wygląd wykonane zostały w okresie międzywojennym. 

W roku 1927 ogrodzono park solidnym ogrodzeniem z betonu i siatki żelaznej z monumentalną bramą wejściową od strony wschodniej, a w roku 1928 w związku ze sprowadzeniem zwłok gen. Bema do Tarnowa, wybudowano mauzoleum, którego projektantem był Adolf Szyszko Bohusz.

Na podstawie tekstu Stanisława Potępy „Park Miejskie w Tarnowie”, opublikowanego w katalogu do wystawy „Krzewienie kultury”, wydanego przez BWA w Tarnowie w 2015 roku.