Pałacyk Strzelecki
BWA w Tarnowie
Dzieje budynku BWA w Tarnowie zaczęły się w 1866 r. wraz z reaktywowaniem Towarzystwa Strzeleckiego i budową jego siedziby na gruntach przekazanych przez miasto. Obok strzelnicy powstał park miejski zwany do 1945 r. Ogrodem Strzeleckim, a kluczową rolę odegrał burmistrz Józef Kalasanty Pędracki.
W 1888 r. ku jego pamięci w fasadę budynku wmurowano pamiątkową tablicę.
Autor projektu nie jest znany, a budynek wzniesiono w stylu romantycznego neogotyku.
Choć przypisywano projekt Franciszkowi Marii Lanciemu, jest to mało prawdopodobne, dlatego wskazuje się m.in. Feliksa Księżarskiego lub Filipa Pokutyńskiego.
Budynek murowany z cegły i kamienia wzniesiono na rzucie zbliżonym do kwadratu, z tarasem od południa i dużą salą w parterze. Charakteryzują go bogato zdobione elewacje z wieżyczkami, krenelażami i schodkowymi szczytami.
Wnętrza obejmują piwnice sklepione, masywne i drewniane stropy oraz balkon nad główną salą. Strzelnica służyła Towarzystwu jako miejsce spotkań, uroczystości, bali, koncertów i wystaw. W październiku 1918 r. budynek odegrał ważną rolę w przygotowaniach do rozbrojenia austriackiego garnizonu w Tarnowie.
W 1928 r. przeprowadzono remont związany z uroczystościami sprowadzenia do miasta szczątków generała Józefa Bema. Podczas okupacji niemieckiej majątek Towarzystwa został przejęty, a budynek popadł w zaniedbanie. Po wojnie, od 1945 r., mieścił się tu Dom Harcerza, pełniący funkcje kulturalne i oświatowe. Pod koniec lat 90. XX w. harcerze opuścili obiekt, a plany jego adaptacji przez Bractwo Kurkowe nie zostały zrealizowane. W latach 2011-2013 Pałacyk został gruntownie odnowiony z funduszy Unii Europejskiej i stał się siedzibą Biura Wystaw Artystycznych w Tarnowie.
Na podstawie tekstu Krzysztofa Moskala „Historia i architektura budynku BWA w Tarnowie, pierwotnie siedziby Towarzystwa Strzeleckiego”, opublikowanego w katalogu „10. Salon BWA Tarnów 2025”
